Este é o meu último campa e a verdade é que é unha sensación agridoce.
Darse conta de que te fas maior e o tempo pasa, pero o recordo deste último campa non o vou a esquecer.
Os recordos, as risas os chistes as rimas … Todo iso é imposible non acordarse, ao final ao ser un campa pequeno formamos unha pequena familia que sempre levaremos no corazón.
En leste campa eu fun a mamá ou avoa do grupo, ao ser a maior e foi un pracer poder coidar e estar cos que agora son os meus netos.
Ademáis os monis tamén son xeniais e está súper guay poder compartir momentos con eles.
As actividades tamén están moi ben, bo é que a min encántame o mar, entón sempre o paso xenial e, poder gozalo cos teus novos amigos é xenial.
En resumo, o meu último campa ha estar moi ben e encantoume poder formar parte desta pequena familia.
Sara