Decidin facer as practícas nun campa de pernocta porque son os que sempre me gustaron de pequena. Aínda que agora xa o levo ben e sigo o ritmo do resto de monitores, ao principio estaba un pouco perdida.
Hai 2 anos viñen ao meu ultimo campamento como unha máis, coa única preocupación de pasalo ben e facer amigos. Para min os campas eran un momento de diversion e despreocupacion xa que o unico q tes que facer é xogar ao que che mandan e seguir todos o horarios que che piden.
Agora, en Os Peares como monitora, a diferenza nótase bastante. Doume conta de todo o traballo que hai detras mesmo da actividade máis simple.
Ser monitora non é o mesmo que ser nena, pero ao final a experiencia e a esencia dos campamentos vívela igual só que desde outro punto de vista.
Sigo disfrutando do campamento moitísimo, aínda que agora doutra maneira.
Sabela